Οξύ πνευμονικό οίδημα – acute pulmonary edema

Είναι βαρύτατη κατάσταση σε ασθενείς κυρίως που έχουν αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια

με απότομη αύξηση της πίεσης των πνευμονικών τριχοειδών και άφθονη εξαγγείωση υγρού στις κυψελίδες.

Εμφανίζεται σε χρόνιους καρδιοπαθείς μετά από προσπάθεια που συνοδεύεται από δύσπνοια, αλλά και σαν πρώτη εκδήλωση σε ασθενείς με οξύ καρδιακό επεισόδιο ή υπερτασική κρίση, κ.α.

Στους καρδιοπαθείς με χρόνια δύσπνοια η εκδήλωση του πνευμονικού οιδήματος μπορεί να οφείλεται σε:

      • Κολπική μαρμαρυγή,
      • αύξηση της αρτηριακής πίεσης,
      • στηθαγχική κρίση,
      • υπερβολική χορήγηση υγρών, κ.α.

Κλινική εικόνα

Βασικό σύμπτωμα είναι η δύσπνοια που συνοδεύεται με επιπόλαιες αναπνοές. Ο ασθενής νιώθει έντονο φόβο, και αισθάνεται να μην φθάνει ο αέρας που αναπνέει. Η πλήρωση των κυψελίδων από υγρά, συνήθως συνοδεύεται από:

      • Ρήξεις μικρών αγγείων,
      • βήχα,
      • ροδόχροα αφρώδη πτύελα,
      • αφρούς στο στόμα,
      • περιφερική κυάνωση στα χείλη και τα δάκτυλα,
      • ωχρότητα,
      • ψυχρά άκρα,
      • εφίδρωση,
      • εύκολη σωματική κόπωση,
      • ο ασθενής δεν μπορεί να σταθεί όρθιος, ή και να καθίσει ακόμη,
      • διανοητική σύγχυση,
      • ταχυκαρδία με χαμηλό αρτηριακό σφυγμό.

Θεραπεία οξύ πνευμονικού οιδήματος

Ο ασθενής με οξύ πνευμονικό οίδημα διατρέχει άμεσο και σοβαρό κίνδυνο. Μπορεί να σωθεί εάν η αιτία δεν είναι πολύ σοβαρή, και ταυτόχρονα ληφθούν άμεσα τα παρακάτω μέτρα:

      • Καλούμε ιατρό,
      • βάζουμε τον ασθενή σε καθιστή θέση,
      • χορήγηση οξυγόνου,
      • χορήγηση φουροσεμίδης 40-80mg (με τα φάρμακα επιδιώκεται διούρηση και αποσυμφόρηση των πνευμόνων),
      • χορήγηση αγγειοδιασταλτικών,
      • χορήγηση βρογχοδιασταλτικών.